उकेरा फिचर

१५ वर्षदेखि आँगनमै भाषण गर्दा पनि कुनै नेताले देखेनन् धर्मबहादुरको घर


सुर्खेत : जिल्लाको पश्चिम बराहताल गाउँपालिका–५ चेपाङ स्याउली बजारका ५२ वर्षीय धर्मबहादुर रामजालीको आँगनमै जोडिएको छ बरपिपल चौतारी।

विगत १५ वर्षदेखि त्यो चौतारीमा सामाजिक, आर्थिक र राजनीतक कार्यक्रमहरू हुँदै आए। गाउँको बीच भागमा शान्त र सुन्दर चौतारी भएकोले पनि प्राय कार्यक्रमहरू यहिँ गरिन्छन्। अझ हरेक निर्वाचनको समयमा नछुट्ने भनेको त राजनीतिक दलका आम सभा र भेला हुन्।

कार्यक्रममा उनकै घरतिर माइक फर्काएर नेताहरू ठूल्ठूला स्वरमा भाषण गर्छन्– ‘हामी गरिबलाई धनी बनाउँछौं। बाटो, खानेपानी र बिजुली ल्याउँछौं। गरिबका खरले छाएका झुपडीमा टिन हाल्छौं। एक पटक जिताएर हेर्नुस्।’

भाषणमा मात्र होइन, चौतारी छेउमै रहेको उनको घरमा गएर मत माग्दै नेताहरूले टिनको छानाम बसाउँछौं भन्ने सुन्न थालेको पनि १५ वर्ष भयो। २०६४देखि हालसम्म भएका स्थानीय, प्रदेश र संघको निर्वाचनमा उनलाई सधैं घरको छाना फेरिदिने आश्वासन आएको छ।

हरेक पटकको निर्वाचनमा उनको घरको नापो लिएर जान्छन् नेताहरू। अब छिट्टै पाता आउँछ भन्ने आश समेत देखाउँछन्। उनले मत हालेर जितेका नेताहरू माननीय हुँदै मन्त्री भए, कोही पालिका र वडाप्रतिनिधि भए। व्यवस्था फेरियो। तर, उनको घरको अवस्था फेरिएन।

‘२०६४ सालदेखिका हरेक चुनावमा नेताहरू यही चौतारमा आएर भाषण गर्छन्, मेरो घरमा आएर पानी खाँदै हामीलाई मत दिनुहोस् यो घरको छाना फेरिन्छौं भन्छन्,’ उनले भने, ‘दुई–तीन पटक त नेताहरूले नापो नै गरेर गए।’

गाउँमा सरकारले दिएका जस्तापाता पनि हुनेखाने र पहुँच भएकोले पाए। धर्मले दुई पटक नागरिकता र फारम पालिकामा बुझाउँदा समेत पाउन सकेनन्। 

अहिले पनि मंसिर ४ गतेको प्रदेश तथा प्रतिनिधि सभाको निर्वाचनको लागि त्यहि चौतारीमा आमसभा गर्छन् र घरको छना फेरिदिने आस्वासन दिन्छन्। तर, उनी झुट्टा आस्वासनले ढुक्क छैनन्।

अहिले पनि उनको घरको अवस्था दयनीय छ। खर काट्ने मान्छे समेत नहुँदा घर चुहिन थालेको छ। एक गैरसरकारी संस्थाले दिएको पाल उनले छानामा टाँगेका छन्।

‘सरकारबाट जस्ता पाता दिने कुरा सुनेपछि दुई पटक नागरिक र फारम भरेर गाउँपालिकामा बुझाएपनि त्यसको कुनै सुनुवाइ भएन,’ उनले थपे, ‘गाउँका अरुले पाए, मैले पाता पाउन सकिन।’

धर्मका दुई छोरी, एक छोरा छन्। दुई छोरीको विवाह भइसक्यो। छोरा वीरेन्द्रनगरको होटेलमा हेल्परको काम गर्दै कक्षा–१० मा पढ्छन्। धर्मले करिब १६ वर्ष त भारतको हिमाचल प्रदेशमा मजदुरी गरेरै बिताए।

अहिले पनि उनी हिउँदको सिजनमा भारतको गढवालमा ढुंगा फुटाउन जान्छन्। भारतमा पाउने दैनिक ४५० नेपाली  रुपैयाँ ज्यालाबाट नै उनले घरव्यवहार चलाउँछन्। खेतीबालीको सिजनमा फेरि गाउँमा फर्कन्छन्।

भएको साढे दुई कट्ठा धान फल्ने खेत र त्यति नै पाखो जमिनको उब्जनीले ६ महिना खान त पुग्छ। बाँकी ६ महिनाका लागि उनी गढवालकै भर पर्नुपर्छ। अहिले पनि उनी तिहार मानेर जाने सोचमा थिए। चुनावमा नेताहरूले नजाउ भनेपछि मात्रै रोकिएका छन्।

‘छोरी बिहे गरेर गइहाले, छोरा पनि वीरेन्द्रनगरमा होटेलमा काम गर्दै पढ्छ। नेताहरूको आश्वासनले म त दिक्क भइसकेँ,’ धर्मले भने, ‘तिहार खाएर गइहाल्ने भनेको नेताहरूले भोट हालेर जाने भनेपछि रोकिएको हुँ।’

जति नेतालाई जिताए पनि आफ्नो दुःख आफैसँग रहेको बताउँछिन् उनकी श्रीमती मिना रामजाली।

‘चुनावमा मात्रै नेताहरू गफ लगाउँछन्, पानीको धारा ल्याइदिन्छौं भनेको पनि १५ वर्ष भयो, अहिले पनि एक घण्टा हिँडेर भेरीबाट डोकामा पानी ल्याउँछु म,’ मिनाले भनिन्, ‘बत्तीको नाम निसाना नै छैन, बिरामी परेपछि डोकोमा मान्छे बोकेर लिनुपर्छ।’

मिना यसपाली कुनै पनि राजनीतिक दलका उम्मेदवारलाई भोट नहाल्ने सुरमा छिन्। आजभोलि चौतारीमा कार्यक्रममा आएका नेताहरूले पानी माग्दा उनले जवाफ दिन्छिन्, ‘पहिला घर–घरमा धारा ल्याउ, त्यसपछि पानी खान पाइन्छ।’

यो खबर पढेर तपाईलाई कस्तो महसुस भयो ?

सम्बन्धित समाचार

त्रिपालमुनि भोट माग्न गएका उम्मेदवारलाई मतदाताको जवाफ- ‘लिखित वाचा नभए हाल्दैनौं भोटसोट’

रातिको १२ बजेको थियो। एक्कासी गड्याङगुडुङ आवाजसँगै छिमेकीहरू कराएको हल्ला चल्यो। महेन्द्र ब्यूँझिए, यस्सो घरबाहिर हेर्दा पहिरोले घरलाई दायाँबायाँबाट घेरा हालिसकेको थियो। बल्लतल्ल झ्यालबाट हाम....

गाउँमै व्यवसाय गर्न पनि सरकारसँग जुधिरहेका हरिबहादुर दम्पती

सिरीरी चलिरहेने सिरेटो र वरपरको सुन्दर दृश्यले जोकोहीलाई लोभ्याउँछ नै। यहि होम स्टे चलाउने हरि बहादुर घिमिरे र उनी श्रीमती स्वस्तिकाको भने आफ्नै दुःख छ।....

साँखुमा डाेकाे बुन्ने जयनारण भन्छन्- 'नेतालाई भोट हाल्नु र खोलामा ढुङ्गा हान्नु एकै हाे'

एक्लो सन्तान भएको र आफ्नो आर्थिक अवस्था कमजोर भएकै कारण उनले विद्यालय पढ्न जान समेत पाएनन्। गाउँघरमा खेती किसानीको काम गर्दा-गर्दा दिक्क भएका राईकाे दिमागमा....

३० वटा माटाका गिलासबाट सुरू भएकाे ‘दाह्री भाईको चिया पसल’, जहाँ मुख्यमन्त्री र मन्त्रीले चिया पिउँछन्

सुर्खेतमा प्रख्यात बनेको मट्का चियाको ‘ब्राण्ड’सँगै विभिन्न योजना र कुराकानी समेत हुन्छ यहाँ। चुनावी सरगर्मी चलिरहेका बेला अहिले उनको पसलमा राजनीतिका गफ पनि टन्नै हुन्छन्।....

१६ वर्ष सेनाको जागिरे हुँदा नमिलेको सन्तुष्टि ठीमीको सडक किनारमा भेटेका सरोज

सानैमा आफ्ना बाले अर्की आमा ल्याएपछि आफू र आमालाई नहेरेको गुनासो गर्ने खत्री आमाले नै तरकारी बेचेर आफूलाई पढाएको र यतिको सक्षम बनाएको गर्वसाथ बताउँछन्।....