उकेरा जुनियर

पुजारीको गोरु

जातक कथामा आधारित

उकेरा संवाददाता


कुनै समय एकजना गरिब पुजारी थिए उनले पूजापाठ गरेर आफ्नो जिविकोपार्जन गर्ने गर्थे । एकदिन कुनै महाजनको घरमा पूजा गराएवापत दक्षिणास्वरुप एउटा सानो बाच्छो दानमा पाए । उनले त्यो बाच्छोलाई निकै स्याहार सुसार गर्दै पाले । केहि वर्षमै त्यो बाच्छो जवान गोरु भयो । उ निकै तन्दुरुस्त र बलियो पनि भयो । पुजारीले माया गरेर गोरुलाई नन्दी भनेर बोलाउँथे ।

आफुलाई निकै माया गर्ने पुजारीको गरिबी देख्दा गोरुलाई पनि निकै दया लाग्थ्यो । केहि गरी पुजारीलाई सहयोग गर्न पाए हुन्थ्यो भनेर उसले सोचिरहन्थ्यो । एकदिन गोरु र पुजारी कतै गईरहेको बेलामा उनीहरु हिँडेको बाटो भएर एउटा गोरुगाडाको लश्कर कतै गईरहेका थिए । त्यो लश्करमा सयभन्दा बढि गोरु गाडाहरु थिए । सबै गोरुहरुले निकै फुर्तिका साथ गाडा तानिरहेका थिए । त्यही गाडामा चढिरहेको एउटा मान्छेले नन्दीलाई देखेर जिस्क्याउँदै भनिहाल्यो ।
कसैले यत्रो दुःख गरेर गाडा तानिरहेका छन् यो भने साँढे बनेर काम न काजसँग डुलिरहेको छ ।
उसले पुजारीतिर हेर्दै फेरी भन्यो ।

-"पुजारी बा हाम्रो मालिकले किन्छन् यसलाई बेचिदिनोस् । "

यति भनेर उसले गाडा हाँक्दै अघि बढ्यो ।

पुजारीलाई त्यो मान्छेको कुरा मन परेन ।

-"कत्ति न उपदेश दिन्छ । मेरो नन्दी डुल्दै हिँडेकोमा त्यसलाई के को चासो ?"

उनले रिसाउँदै त्यो गाडालाई परसम्म गएको हेरिरहे । नन्दी पनि दुःखी भएर झोक्राईरह्यो ।
बाटोमा नन्दीले केही कुरा सोँच्दै अघि बढिरह्यो ।
घर पुगेपछि नन्दीले पुजारीलाई भन्यो,

-"बा मलाई बेचिदिनोस् । "

-" बाबु नन्दी कस्तो कुरा गरेको ? त्यस्ता को हो को मान्छेले भनेको कुराले मन नदुखा ।"
पुजारीले नन्दीको जुरो मुसार्दै नन्दीलाई भने ।

-" हैन बा मैले तपाईंका लागि केही सहयोग गर्न पनि सकेको छैन । मलाई बेच्नु भो भने तपाईंलाई पैसा पनि आउँछ ।"

पुजारीबालाई यो कुरा पटक्कै मन परेन । उनी रिसाउँदै घरभित्र पसे ।

अर्कोदिन बिहान नन्दीले पुजारीलाई भन्यो,

-"बा मलाई नबेचेपनि तपाईं त्यो साहुकहाँ मलाई लिएर जानुहोस अनि उसँग म सन्सारको सबैभन्दा बलियो गोरु हुँ भनेर बाजी थाप्नुहोस् । "

तर मसँग बाजी थाप्ने पैसा कहाँ छ त नन्दी ?
बाजी हार्नुभयो भने मलाई नै दिन्छु तर जितेँ भने एकसय सुनका पैसा चाहिन्छ भन्नुहोस्
हुन्न मैले तँलाई गुमाउँन चाहन्न । भन्दै पुजारी डराए
हैन बा, बाजी हामीले नै जितिन्छ । तपाईले मलाई विश्वास गर्नुस् । नन्दीले पुजारीलाई सम्झायो ।
अन्त्यमा पुजारी र नन्दी त्यो साहुकहाँ जाने नै भए ।
साहुकहाँ पुगेर साहु समक्ष पुजारीले शर्त राखे । साहुलाई आफ्ना गोरुहरुप्रति निकै घमण्ड थियो । उसले तुरुन्तै पुजारीको शर्त स्वीकार गर्यो । शर्त अनुसार एउटा गाडामा सामान लोड गरेर नन्दीले अनि अर्को गाडामा उत्ति नै सामान लोड गरेर साहुको गोरुले गाडा तान्नु पर्ने थियो ।
जब सामान लोड भईसकेर गाडा कुदाउनुपर्ने थियो । त्यो बेलामा पुजारीले गाडामा चढेर कुद् दुष्ट साँढे भन्दै नन्दीको पिठ्युँमा एक छडी लगाए । नन्दीलाई यो कुरा निकै असामान्य मात्र हैन पीडादायक लाग्यो । उसले आजसम्म पुजारीको मुखबाट आफ्नो लागि यति नमिठो बचन सुनेको थिएन । उ एक कदम पनि अघि बढेन तर साहुको गोरु भने अघि बढ्यो । अब शर्त अनुसार पुजारीले बाजी हारे । उनले नन्दीलाई साहुको हातमा बुझाउनुपर्ने भयो । पुजारी निकै दुःखी भयो । एकातिर उनलाई नन्दीसँग रिस पनि उठ्यो, त्योभन्दा बढि भने उनलाई नन्दी गुमाउँनुको पीडा थियो । साहुका कामदारले नन्दीको घाँटीमा दाम्लो लगाएर गोठमा लगेर बाँधिदिए । फर्किने बेलामा उनले साहुँसँग नन्दीलाई एकपटक भेट्न अनुमति मागेर गोठमा गई दुःखी हुँदै नन्दीलाई हेर्दै भने,

-"नन्दी तैले किन यस्तो गरिस् बाबु ?"

-" बा, मैले आजसम्म हजूरले मलाई गालि गरेको थाहा पाएको थिएन तर तपाईंले मलाई दुष्ट साँढे भन्दै गालि गर्दा मलाई एकदमै नमिठो लाग्यो । म हिँड्नै सकिन बा । मलाई माफ गरिदिनुस् बा । अब जे हुनु भईहाल्यो मलाई बिर्सिनुस् । म अब यहीँ गाडा तानेर बस्छु ।"

नन्दीले पनि आँखाभरी आँशु निकाल्यो अनि पुजारीको हात चाट्यो ।

एकछिनमा साहुको एउटा कामदार आएर नन्दीलाई त्यहाँबाट लैजान थाल्यो । उसले हाँस्दै नन्दीलाई हेपेको स्वरमा भन्दै थियो,

-"अब त साँढेजस्तै ढल्केर खान कहाँ पाईन्छ । हिँड गाडामा सामान तान्न अब ।"

पुजारीलाई त्यो कामदारको बोली मुटुमै बिझ्यो । तर के गर्नु नन्दीलाई गुमाईसकेका थिए उनले । उनी भारी मन लिएर त्यहाँबाट फर्किए ।

भोलीपल्ट पुजारी त्यो साहुको घरमा फेरी आए । आज उनले फेरी बाजी थाप्दै थिए । आज उनको हातमा एउटा पोको पनि थियो । सबैको अगाडी उनले घोषणा गरे ,

-"आज मैले दुईसय सुनका सिक्का लिएर आएको छु । आज पनि मैले साहुजीसँग बाजी थाप्दैछु । पहिलाजस्तै आज पनि नन्दी र अर्को गोरुबिच प्रतिस्पर्धा हुनेछ । यदी नन्दीले जित्यो भने मैले सुनका सिक्का पाउनेछु तर उ हार्यो भने यो सुनका सिक्काहरु साहुजीको हुनेछ ।"

त्यो दिन पनि पहिलाजस्तै प्रतियोगिता शुरु भयो । पुजारी नन्दीले तान्ने गाडामा थिए भने अर्को गाडामा साहुको कामदार थियो । पहिलाको भन्दा धेरै भारी थियो यसपटक । सबैलाई लागेको थियो आज पनि नन्दी हार्नेछ । जब कुद्नको लागि घण्टी बज्यो पुजारीले नन्दीलाई जोस्याउँदै चिच्याए,

-" कुद् मेरो बाबु नन्दी !"
 
अब के थियो, नन्दी मज्जाले गाडा तानेर अघि बढ्यो तर अर्को गोरु डेग चल्न पनि सकेन ।
यसपटक बाजी पुजारीले जिते । साहुले पुजारीलाई सुनका सिक्काहरुसहितको पोको दिन अघि बढाए तर पुजारीले त्यो लिन चाहेनन् बरु हात जोड्दै नन्दी फिर्ता माग्दै भने,

-"साहुजी मलाई यो सिक्काहरु केहि पनि चाँहिदैन, बरु मेरो नन्दी फिर्ता पाउँ । "

साहु पनि पुजारीको नन्दीप्रतिको प्रेम देखेर निकै प्रभावित भए । उनले नन्दी पनि फिर्ता दिए अनि त्यो सुनका सिक्काको पोको पनि दिँदै भने,

-"पुजारीजी तपाईंले मसँग राख्नुभएको शर्तबाट नै म प्रभावित भएको थिएँ । तपाईंलाई मात्र हैन मलाई पनि विश्वास थियो कि आज नन्दीले नै जित्नेछ भनेर । त्यसैले नन्दी तपाईंको प्रेमको पुरस्कार हो भने यो पैसा नन्दीको शक्तिको सम्मान हो ।"

त्यसपछि नन्दीलाई लिएर पुजारी खुशी हुँदै घर फर्के ।
बाटोमा नन्दीले पुजारीलाई सोध्यो ,

-" हैन बा, तपाईंले के शर्त लगाउनुभएको थियो र ? अनि तपाईंसँग त्यत्रो सुनका सिक्का कहाँबाट आयो ?"

पुजारीले मुसुक्क हाँस्दै भन्न थाले ,

-" नन्दी तँलाई के लाग्छ ? मजस्तो गरिबसँग साहुसँग बाजी थाप्नका लागि सुनका सिक्का थियो होला ? "

नन्दीले सुनिरह्यो, पुजारीले भनिरहे ।

-" तँलाई गुमाएर जब घर आएँ मलाई रातभर निद्रा लागेन । मेरो नमिठो बोलिले गर्दा यो सबै भएको थियो । त्यो बेलासम्म मलाई लागिसकेको थियो, म तँबिना बस्न सक्दिन भनेर । त्यसैले बिहान सबेरै उठेर म साहुको घरमा गएर, मलाई पनि साहुकै घरमा कामदार बनाएर राख्न अनुरोध गरेँ । मैले कुनै तलब नलिएर जिन्दगीभर नन्दीले तान्ने गाडा चलाउँछु भन्दै रोएँ । अनि मेरो नमिठो बोलीको कारणले नन्दीले गाडा तान्न नसकेको कुरा पनि भनेँ । साहुले त्यसपछि मलाई फेरी एउटा अनौठो कुरा भने ,

-" पुजारीजी हुन त मैले नन्दीलाई यत्तिकै पनि तपाईंलाई फिर्ता गर्नसक्छु तर मैले यत्तिकै नन्दीलाई फिर्तागरेँ भने सबैले नन्दीलाई हरुवा गोरुको रुपमा हेर्नेछन् त्यसैले फेरी शर्त लगाउँ । मलाई लाग्छ नन्दीले नै बाजी जित्नेछ ।"

तर मसँग पैसा छैन भनेर मैले भनेँ । त्यसपछि साहुले मलाई सम्झाएकोजस्तो गर्दै त्यसको चिन्ता नलिन भने ।

त्यसपछि पुजारीले एकपटक मायालु भावले नन्दीलाई हेर्दै रुञ्चे मुख लगाउँदै भने ।

-"त्यसपछिको कुरा त तैंले नै देखिस् नि ! "

पुजारीका कुराले नन्दीको आँखामा आँशु आईरहेको थियो ।

 

 

यो खबर पढेर तपाईलाई कस्तो महसुस भयो ?

सम्बन्धित समाचार

मूर्तिकार बाबुछोरा

बिस्तारै छोराका मूर्तिहरु पनि ५०० रुपैयाँसम्ममा विक्रि हुन थाले । तर छोरा अझै खुशि थिएन । बाबाले पनि छोराले बनाएको मूर्तिमा गल्तीहरु देखाईरहन्थ्यो । त्यसलाई....

मनछुने दुई प्रसङ्गहरु

बसको झ्यालको सीट एकपटक बाबुछोराले एउटा बसमा यात्रा गरिरहेका थिए । छोरो २०-२१ वर्षजतिको थियो । बस कुदिरहँदा छोराले आफु झ्यालमा बस्न खोजेको....

सरकारले बाल प्रज्ञा प्रतिष्ठान स्थापना गर्ने 

उनले गुणस्तरीय स्वास्थ्य सेवामा पहुँच, खेलकुद एवम् मनोरञ्जनका अवसर प्रदान गरिने जनाएका हुन्। स्थानीय तहसँगको साझेदारीमा १५ स्थानमा बाल उद्यान तथा बाल मनोरञ्जन स्थान स्थापना....

काग र परेवा

एकदिन त्यो घरमा घरमालिकले केही अचार छानामा सुकाएको थियो । जब बिहान परेवाले दाना खोज्न जाउँ भनेर कागलाई भन्यो, कागले आफुलाई सञ्चो नभएको नाटक गर्दै....

एकदेखि नौ ,१०० निकाल्न छैन धौ !

१ + २ + ३४ – ५ + ६७ – ८ + ९ = १०० १२ + ३ – ४ + ५ + ६७....