उकेरा जुनियर

योगदान

चित्रकथा प्रतियोगिता- ३, विजयी कथा


कल्पनाशिलतालाई प्रोत्साहित गर्दै उकेराले ल्याएको छ चित्रकथा प्रतियोगिता । जस अन्तर्गत यहाँ प्रस्तुत गरिएको चित्रलाई आधार मानेर कथा रचना गरेर पठाउनुभई प्रतियोगितामा सहभागी हुन सकिने छ । प्रस्तुत कथा चित्रकथा प्रतियोगिता- ३ को विजयी कथा हो।

अरुण आज आफ्नो कक्षाको त्रैमासिक परिक्षामा प्रथम भएछ भन्नेकुरो उनीहरुले पनि थाहा पाएछन् । को उनीहरु भनेर सोंच्नुहोला तपाईंहरुले फेरी, उनीहरु भनेका किताब, घडी, कलम, चश्मा इत्यादी । हो अरुणको पढ्नेकोठाका सामानहरु । अरुण भने अझै स्कूलबाट फर्केको थिएन । हुन त्यहाँ भएका सामानहरु सबै खुशी नै थिए तर कहिलेकाँही खुशी हुँदाहुँदै खुशीसँग घमण्ड पनि आउँदोरहेछ क्यारे, त्यसैले किताब अघि सरेर भनिहाल्यो ।

-जे होस् मलाई पढ्नाले नै अरुण प्रथम भयो ।

यो कुरा घडीलाई कसरी पच्थ्यो र ? उस्ले बेला न कुबेला अलार्म बजाउँदै उफ्रिँदै किताबको अगाडी आउँदै कुर्लियो ,

-मैले समयमा बिहानै नउठाईदिएको भए अरुणले कसरी तिमीलाई पढ्न पाउँथ्यो किताब दाई ? भन्न थाल्यो ।

पेन्सिललाई खासमा दुबैको कुरा मन परेन । उ दुबैलाई झपार्न खोज्दै अघिसर्यो अनि

-तिमीहरुले जति आफुलाई ठूलो ठानेपनि मेरो सहयोगमा उत्तरपुस्तिकामा उत्तर लेख्नाले नै अरुण प्रथम भएको हो ।
अब पेन्सिलको कुरा पनि गलत त थिएन , त्यसैले किताब र घडीलाई पनि धेरै प्रतिबाद गर्न मन लागेन अनि चुप्प लागे ।
यत्तिकैमा अलिक परबाट मैनबत्ति पनि सकि नसकी बलेर त्यहाँ आईपुगिन् । यस्तो उज्यालोमा पनि मैनबत्ति बलेको देखेर त्यहाँ सबैले अचम्म माने ।

-के हो मैनबत्ती आमै बेला न कुबेला बलेर किन सकिन थाल्नुभो मैनबत्ति आमै । मैले साँझपरेको समय देखाएपछि बल्नु नि बरु ।

घडीले सकिनसकि दिउसोको बेलामा पनि बलिरहेकी मैनबत्तीलाई अलिकति व्यंग्य हान्दै उडाउँन खोज्यो ।

-उडाउ उडाउ । तिमीहरु एक आपसमा आफुले गर्दा मात्र अरुण प्रथम भएको भनेर झगडा गरेको देखेर मेरो निद्रा खुल्यो अनि सम्झाउँन आएकी नि ।

मैनबत्तीले फेरि थपिन् ,

-तिमीहरुलाई सम्झाउन मात्र हैन मेरो पनि भूमिका छ भन्न पनि आएकी हुँ । अरुणको परिक्षा ताका कम्ती लोडशेडिंग हुन्थ्यो ? त्यो बेलामा पढ्नको लागि को चाहिन्थ्यो ? म हैन ?

यत्तिकैमा कोठामा कोही आएकोजस्तो आवाज आयो । सबैजना चुप लागे । वास्तवमा त्यहाँ अरुण आएको थियो । उसको हातमा दुध राखेको मग थियो । उसले त्यहाँ आएर कप र आफुले लगाएको चश्मा टेबलमा राख्यो र के सम्झेर हो कुन्नि फेरी बाहिरतिर लाग्यो ।
उनीहरुको गफमा अचानक मग र चश्माको आगमन भएको त्यहाँ कसैलाई मन परेन । तर मगले यो कुराको महशुस गरिहाल्यो । उसले त्यहाँको बातावरणलाई अलिक रमाईलो पार्न अघिसर्दै भन्न थाल्यो ,

-हेर न हाम्रो अरुण कक्षामा प्रथम आएछ । तिमीहरु खुशी छैनौं ?

-खुशी छौं किन नहुने ?

किताबले उत्तर त दियो तर बोलीमा खुशी भने थिएन ।

-मलाई थाहा त तिमीहरुलाई खुशी लागे पनि तिमीहरु कस्को योगदान भन्दै एक आपसमा झगडा गरिरहेका थियौ ?

-तिमीले कसरी थाहा पायौ ? , पेन्सिलले आश्चर्य मान्दै सोध्यो ।

-म पनि त तिमीहरुको छिमेकमै बस्छु नि भान्साकोठामा । अनि अघिदेखि तिमीहरुको झगडा सुनिरकेको थिएँ । अरुण आएपछि मभित्र दुध राख्यो र खाँदै यहाँ ल्याएर राख्यो । के अरुणको सफलतामा मेरो योगदान छैन भनेर भन्न सक्छौ त तिमीहरु ?

मगले आफभित्र भएको दुधजस्तो गरि मिठोसँग सम्झाईरहेको थियो उनीहरुलाई ।

-हेर न अरुणको सफलतामा हामी सबैको योगदान छ । हेर त यो चश्मालाई , ...हो, उसको पनि योगदान छ । तर आफ्नो योगदान छ भन्दैमा हामीले अर्काको योगदान छैन भन्न मिल्दैन । अरुण प्रथम हुनको लागि हामीहरु त सहयोगी मात्र हौं । सबैभन्दा ठूलो भूमिका त उसको कडा मेहनतको छ ।

मगका कुरा साँच्चै मिठो थियो । त्यसैले सबैले आफ्नो घमण्डलाई बिर्सेर फेरी खुशि हुँदै एक आपसमा मिलेर बस्ने अठोट गरे ।

 

यो खबर पढेर तपाईलाई कस्तो महसुस भयो ?

सम्बन्धित समाचार

बाल चित्र कथा 'एमिली र त्यो चिज' र 'एमिलीको खरायो'  नेपालीमा 

कथालय इन्कले दुवै चित्रकथालाई नेपाली भाषामा प्रकाशित गरेको हो। यी चित्र पुस्तकहरूको नेपाली अनुवाद भिक्टर प्रधानले गरेका छन्। यी बाल पुस्तकलाई होड्डर र स्टोङ्टन् (....

सुशीलाको पुस्तक 'पानीमा रुझ्नु हुँदैन' प्रकाशित

चित्र कथाले कमजोर आर्थिक अवस्था भएका परिवारमा जन्मेर हुर्केका बालबालिकाको सोचाई, बुझाई र व्यवहार कति पृथक् हुन सक्छ भन्ने कुरालाई इङ्गित गरिएको छ। 'पानीमा रुझ्नु हुँदैन' शीर्षक....

Dashain Then Vs Now

In the course of time, The way of celebrating dashain has altered. Before Dashain meant flying kites,family gatherings,eating meats,visiting relative and lots more but now....

बालकथा सङ्ग्रह ‘पोलेको मकै’ बजारमा

२०७२ सालयता काठमाडौंमा बसेर साहित्य र पत्रकारितामा संलग्न राईका बालकथा सङ्ग्रहमा ‘बलजितको जुक्ति, मुनाको अभियान, सुम्निमाको भ्रमण, पोलेको मकै, फूल नफुलून्, चरी उडून्, पारुको पढाइ’....

पुजारीको गोरु

आफुलाई निकै माया गर्ने पुजारीको गरिबी देख्दा गोरुलाई पनि निकै दया लाग्थ्यो । केहि गरी पुजारीलाई सहयोग गर्न पाए हुन्थ्यो भनेर उसले सोचिरहन्थ्यो । एकदिन....